« ارادت » مىگويند . [ و ] چنين مىگويند « 1 » ؛ كارها « 2 » بر وفق « 3 » حكمت و ارادت حق مىرود . و گاه « 4 » اين حكم به حكم شرع موافق بود و رضاى حق نيز به آن متعلق ، « 5 » چون « 6 » احوال انبيا عليهم السّلام « 7 » و مطيعان مؤمنان ؛ و گاه مخالف « 8 » شرع بود و رضاى حق از آن منصرف و منحرف بود چون احوال كفّار و فسّاق . و سنة اللّه بر آن جارى است كه ديدن اين به تصفيه‌اى است كه مستفاد از احكام شرع و متابعت « 9 » سنّت است ؛ و مىشايد كه مراد به حكم در اين مقام حكم شرعى باشد . « 10 » و تعظيم وى به « 11 » ترك اعتراض و طلب اعوجاج « 12 » بود ، و به ترك مدافعهء « 13 » آن به تأويلات حيله‌آميز ، و به « 14 » خوشنود نابودن به عوض ثواب و اجر بر آن . و « 15 » الدرجة الثالثة : « 16 » تعظيم الحقّ ؛ و هو « 17 » أن لا تجعل دونه « 18 » سببا ، أو « 19 » ترى عليه حقا ، أو « 20 » تنازع « 21 » له اختيارا . درجهء سيم ، تعظيم حق است به آنكه هيچ چيز را بدون وى « 22 » وسيله و سبب هيچ كار « 23 » ندارى ، و همه را مفوّض به تقدير و تدبير وى دانى ؛ به تخصيص حصول وصول و قرب و قبول وى ، كه به عين عنايت و عون هدايت وى منوط است . و هيچ وسيله و سببى را در وى مدخل نيست ، و به هيچ عمل صالح ، « 24 » كسى را بر وى حقى « 25 » ثابت نيست ؛ و جزا و عطا از محض لطف و فضل وى است ، و تو را و هيچ مخلوقى را در اختيار هيچ امرى به خلاف اختيار حق مجال دم زدن نيست ، و اختيار همهء مختاران در اختيار وى محو است .

--> ( 1 ) . ع : - چنين مىگويند . ( 2 ) . ج : - كارها بر . ( 3 ) . ج : وقف . ( 4 ) . ج : و گاهى . ( 5 ) . ع : + بود . ( 6 ) . ج : جو آن . ( 7 ) . ع : ع . ( 8 ) . ج : مخالفت . ( 9 ) . ع : + و . ( 10 ) . ع : است . ( 11 ) . ع : - به . ( 12 ) . ج : اعواج . ( 13 ) . ج : مرافعه . ( 14 ) . ع : - به . ( 15 ) . ع : - و . ( 16 ) . ج : لثالثة . ( 17 ) . ج : - هو . ( 18 ) . ج : دونيه . ( 19 ) . ج : و . ( 20 ) . ج : و . ( 21 ) . ع : ينازع . ( 22 ) . ج : - وى . ( 23 ) . ج : كارى . ( 24 ) . ع : صالحه . ( 25 ) . ج : حق .